Jan Brunnekreef (1935-2011)


Het leven was zijn lust en dat liet hij merken ook. Jan Brunnekreef, bekend als zaaleigenaar, biljarter, zanger en entertainer, genoot van iedere dag en wilde dat iedereen dat deed. In een interview in de Twentsche Courant, bijna 25 jaar geleden, zei Jan Brunnekreef: "Er wordt veel te weinig gelachen. Veel mensen hebben niet in de gaten dat ze allang geleden zijn gestorven." Dat gold zeker niet voor Brunnekreef. "Ik ben geen chagrijnig type, heb heel mijn leven moppen en anecdotes verteld. Ik zei altijd: je moet een mooi verhaal niet door de waarheid laten bederven. Gezondheid en veel kunnen lachen is het hoogste goed voor een mens." Zeker voor hem, tot afgelopen week. Gisternacht overleed Brunnekreef op 75-jarige leeftijd in zijn woonplaats Goor. Hij was al enige tijd ziek.

Jan Brunnekreef was een bekende verschijning in Twente en omgeving. Aanvankelijk vooral bij de uitgaande jeugd die een bezoek bracht aan de befaamde dancing De Zon, waarvan Brunnekreef de uitbater was. Het leverde hem de bijnaam 'Jan van de Zon' op. Maar echte bekendheid kreeg hij pas toen hij als zanger van het carnavalslied Roekie Zoekie nationaal furore maakte. Door Brunnekreef, wiens hobby als groot muziekliefhebber ook het schrijven van liedjes was, is dat steevast betiteld als een uit de hand gelopen grap. "Het was een lied van niks maar iedereen in Nederland kende het en de mensen vonden het prachtig." Vooral om de belevenissen die eraan vast zaten. Zoals de eerste keer dat hij voor tv-opnamen naar Hilversum moest. Brunnekreef keek er zijn ogen uit en confisceerde meteen als souvenir het papier op de deur van de kleedkamer waarop stond: 'Jan van de Zon en The Specials'. Maar de rondborstige kastelein begroette vervolgens ook de grote Marco Bakker doodleuk met 'Goedemiddag collega'. Brunnekreef: "Ik heb nog nooit in mijn leven iemand zo minderwaardig neer zien kijken op mij. Ik dacht nog wel dat ik iets vriendelijks had gezegd."

Naast muziekliefhebber was Brunnekreef vooral ook een groot sportliefhebber. Hij speelde zelfwaterpolo en voetbal (heel even in het eerste van Hector maar vooral in Hector 6, wat hij met afstand de mooiste tijd vond) maar echt goed werd hij in biljarten, wat op zich wel weer logisch was als kasteleinszoon. Op 6-jarige leeftijd stond hij al aan het biljart. Hij beheerste meerdere spelsoorten maar blonk op latere leeftijd vooral uit in billard artistique, in de volksmond ook wel kunststoten genoemd. Hij werd er (nadat hij zich bevrijd had van het juk van grote rivaal én vriend Jean Bessems) drie keer nationaal kampioen in, een keer tweede van Europa en een keer derde van de wereld. Dat spel trok hem aan omdat hij zich dan niet zo lang hoefde te concentreren. "Driebanden vond ik dodelijk saai, na drie beurten zakte de concentratie weg, luisterde ik vooral naar de muziek en bedacht me wie dat gecomponeerd had en nog meer had gezongen."

Hij presenteerde met Peter Schoof en zangeres Marga Bult ook nog jaren het programma 'n Bult Zon bij RTV Oost. Brunnekreef, geboren op 11 september 1935, verloor al op 3-jarige leeftijd zijn moeder. Zijn vader, die hertrouwde waardoor Brunnekreef nog een zus kreeg, overleed op 50-jarige leeftijd. Hij werd vooral opgevoed door zijn oma. Op zijn 16e stond hij al meerdere uren achter het schap. Het was een onregelmatig en ongezond leven, hoewel hij nauwelijks dronk en het roken probeerde te beperken. Toen hij verkering kreeg met Tonnie, met wie hij een dochter en een zoon kreeg, was dat voor hem een openbaring. "Ik vond het fantastisch bij haar thuis te komen. Daar aten ze tegelijk, deden dingen samen, dat had ik nooit meegemaakt." Hij wist dat hij een ongezond beroep had, noemde zich op zijn 70e 'stokoud en ver boven het gemiddelde van een dancinghouder'. En het was gevaarlijk. Hij is meerdere keren overvallen toen hij 's nachts met de inkomsten naar huis ging. "Pistool tegen de kop. Ik heb geluk gehad." 25 jaar geleden zei hij over overleden mensen die veel voor hem betekend hadden: "Een overleden mens hoeft niet echt dood te zijn. Die leeft verder in gedachten." Zo zal het hem nu ook vergaan.

Auteur: René Banierink
(Gepubliceerd als In Memoriam in Twentsche Courant Tubantia 13 mei 2011)
Geboren:   11-09-1935 Goor
Overleden:   12-05-2011 Goor
Laatst bijgewerkt op:   27-02-2014